16-09-10 | 15:18:35 | Marvin Struisvlugt, | 0 reacties
Afgelopen week ben ik teruggekeerd van een vakantie in Tunesië. Samen met mijn vriendin heb ik hier acht dagen doorgebracht. Aanvankelijk had ik wel een beeld van het land, maar dit bleek helemaal niet te kloppen. Ik verwachtte misschien toch een minder westers georiënteerd land, maar soms waande je je ‘gewoon’ in een Zuid-Europees land. Afgezien van het Arabisch wat je natuurlijk om je heen hoort.
Onze touroperator noemde Tunesië het trefpunt van Europa en Afrika. Hier zit wel wat in. Vooral merk je dat er nog veel Franse invloeden zijn in Tunesië. Dit uit zich bijvoorbeeld alleen al in het landschap, denk hierbij aan de bewegwijzering in dezelfde stijl en de straatjes die er soortgelijk uitzien in middelgrote steden. Daarnaast wordt er nog veel Frans gesproken. Verder vertelde dezelfde touroperator dat je Tunesië qua typen landschap in drieën kunt delen: in het noorden is het erg groen, hier regent het ook het meeste. In het zuiden ligt de Sahara, met haar woeste woestijnlandschap. En het midden: dat zit er inderdaad tussenin.
Mijn vriendin en ik verbleven in de badplaats Hammamet (gelegen in het noordoosten), in hotel Fourati, een groots opgezet resort. We hadden half pension geboekt, dus ’s morgens konden we genieten van een ontbijt, ’s middags moesten we de lunch zelf verzorgen en ’s avonds was er een gevarieerd buffet. Het eten heeft me aangenaam verrast. We vonden het eten in het hotel zo lekker, dat we niet buiten de deur hebben gegeten.
Daarnaast kregen we een ober toegewezen, deze gaven we elke avond 1 a 2 dinar fooi (resp. ongeveer € 0,60 a € 1,20) en hij deed werkelijk alles voor ons. Elke avond bij het diner stond er wat brood klaar en als hij in de smiezen had dat we onze hoofdmaaltijd op hadden, kwam hij met bordjes meloen of andere lekkere toetjes aanzetten.
’s Middags aten we lekker op het terras bij een van de zwembaden, of aan het strand, waar ook een strandeettent aanwezig is. Het hotel/resort mondt namelijk uit op het strand. Dit is wel lekker. Ik denk dat we circa honderd meter hoefde te lopen vanaf onze hotelkamer tot aan het strand. We waren overigens erg blij met het strand, want het is er werkelijk prachtig, met mooie palmboompjes. Ook deed het animatieteam geregeld aan aquagym in de zee, nu was dit niet iets waar we zelf graag aan deelnamen, maar de bijbehorende muziek bij het strand konden we wel waarderen.
Hammamet zelf is een klein stadje, waar je eerlijk is eerlijk, behoorlijk belaagd wordt door redelijk agressieve verkopers. Daarnaast is het verkeer interessant om mee te maken. Auto's (veel taxi's), vrachtwagens, scooters, brommers, maar ook paarden, kamelen en toeristentreintjes rijden allemaal op dezelfde weg. Degene die het meeste bluft, neemt voorrang, lijkt het
Wij hebben ook plaatsgenomen in zo'n toeristentreintje, wat een leuk, maar zeer oncomfortabel ritje was.
Daarnaast heb je in het stadje een mooi uitzicht, winkels en een medina. In de medina bevinden zich kleinere winkeltjes, waar je bijna naar binnen wordt getrokken. Het komt ook wel voor dat ze zich voordoen als ober van je hotel (‘Don’t you recognize me, from the hotel?’) om je ergens binnen te praten.
Naast Hammamet hebben we het noordelijker gelegen Nabeul bezocht. Hier staat op vrijdag de kamelenmarkt. Deze naam is echter wel misleidend: geen kameel te zien op deze markt! Toen onze voeten pijn deden van het lopen en we omkeerden, hadden we het einde van de markt nog niet eens bereikt. De markt is dus wel gigantisch groot. Het kernwoord op deze markt is: afdingen. Verkopers proberen je torenhoge prijzen aan te smeren, terwijl je het gewenste product/artikel met een tiende van de genoemde prijs mee in je tas kunt meenemen. Tip: ook al wil je iets heel graag kopen, doe net alsof je het niet zoveel waard vindt en loop desnoods weg. Je zult zien dat je het voor jouw vastgestelde prijs, of iets daarboven zult meekrijgen. Mijn vriendin werd al een ‘good business woman’ genoemd door een van de verkopers aldaar.
Zo hebben we op de kamelenmarkt mooi een riem, waterpijp en nog wat andere snuisterijen kunnen scoren. Overigens: de waterpijp hadden we meteen uitgeprobeerd, deze werkt prima. De fruittabak is erg zoet en je moet het gewoon gedaan hebben, als je in Tunesië bent.
Ook hebben we uiteraard op kamelen gereden. Voor een uitstapje van ongeveer drie uur, betaalden we 35 dinar p.p., wat dus neerkwam op ongeveer 20 euro. We werden opgehaald bij ons hotel en naar de verzamelplaats gebracht. Mijn vriendin en ik mochten op resp. Ali Babba en Layla plaatsnemen en de kamelen richtten zich op. Een aparte belevenis! In het begin vonden we het nog spannend, na een tijdje raak je gewend aan de dieren en is het alsof je het al jaren doet. De kamelen waren ook heel rustig en luisterden goed naar onze begeleider, dat overigens een heel aardige man is.
Na een uur rijden, mochten we even stoppen in een dorp en relaxten we in een achtertuin. Hier kregen we iets te drinken, mochten we vers gelukte cactusvruchten eten en kregen we een rondleiding door de moestuin. Er stonden aloë vera-planten, cactusplanten, citroenplanten etc, etc. Daarnaast werd de authentieke, lokale kledij te voorschijn getoverd en werden we hierin op de foto gezet. Erg grappig.
Hierna was het weer tijd om richting de kamelen te gaan. Ik mocht van de verzorger/begeleider de grootste kameel, Ali Babba, voeren. Deze verorberde een cactusblad, compleet met stekels eraan en al. Erg leuk om te doen. Hierna mochten we weer plaats nemen op de kamelen om op de verzamelplaats weer te worden opgehaald en naar ons hotel gebracht te worden.
Het was ook mogelijk om nog naar enkele culturele bezienswaardigheden te gaan, maar omdat we maar acht dagen hadden geboekt en deze georganiseerde rondreis heel Tunesië besloeg in twee dagen, hebben we besloten dit niet te doen. Na een heel jaar werken waren wij allebei toe aan wat rust ipv een slopend programma en dus besloten we om de resterende dagen aan zee en aan het zwembad door te brengen. We zijn heerlijk bijgekomen en hebben lekker gerelaxt. ’s Avonds deden we een potje pool, of deden we een drankje op een van de terrassen, of keken we naar de animatie die aanwezig was.
Al met al een heerlijk weekje in Tunesië, waarin we goed zijn bijgekomen en toch zeker ook een snufje van de Tunesische cultuur hebben kunnen opsnuiven, met name omdat de verzorger/begeleider van de kamelen ons veel heeft verteld. Ik zou zo nog een keer naar deze bestemming en deze accommodatie gaan!
Tunesië, Shokran!
Marvin